فولاد آلياژي چيست؟

از لحاظ فني، هر فولادي آلياژي است، اما همه آنها از نام فولاد آلياژي” استفاده نمي كنند. در فولاد آلياژي، عناصر ديگر بايد به تركيب آهن و كربن اضافه شوند. درصد كمي از عناصر آلياژي (معمولا بيش از ۵٪ ) به مخلوط افزوده مي شود و اين فلزات مي توانند مقاومت در برابر خوردگي، ماشينكاري و بسياري از خواص ديگر را بهبود بخشند.

تفاوت بين آلياژ بالا و پايين چيست؟

اكثر مردم از اصطلاح آلياژ بالا يا زياد استفاده مي كنند كه منظور ، فولادي با عناصر آلياژي (از جمله كربن يا آهن) است كه بيش از ۸ درصد تركيب آن را تشكيل مي دهد. اين آلياژ ها كمتر رايج هستند، زيرا اكثر فولادها فقط چند درصد حجم خود را به عناصر اضافي اختصاص مي دهد. فولاد ضد زنگ محبوب ترين آلياژ بالا است كه حداقل ۱۰٫۵٪ كروم دارد. اين نسبت فولاد ضدزنگ با پوشش اكسيد كروم براي كاهش زنگ زدگي است كه باعث ميشود اين فولاد مقاومت بيشتري به خوردگي داشته باشد .
در همين حال، فولاد آلياژي ، تنها با عناصر ديگر مخلوط  شده است كه مزاياي سختي، مقاومت و ماشينكاري بهتري را ارائه مي دهند.

برخي عناصر آلياژي معمولي

منگنز: اين آلياژ فولاد در تركيب با مقادير كم گوگرد و فسفر مورد استفاده قرار مي گيرد و كمي شكننده مي شود.

كروم: درصد كمي بين ۰٫۵% تا ۲% از اين عنصر مي تواند به سخت شدن آلياژ كمك كند؛ استفاده از درصد بيشتر بين ۴% تا ۱۸% باعث افزايش مقاومت در برابر خوردگي ميشود

واناديوم: تنها با ۱۵٪، اين عنصر مي تواند قدرت، مقاومت در برابر حرارت و ساختار كلي را افزايش دهد. وقتي آلياژ فولاد با كروم مخلوط مي شود بسيار سخت تر مي شود، اما همچنان شكل پذيري آن را حفظ مي كند.

نيكل: ۵٪ از اين عنصر آلياژي باعث افزايش قدرت فولاد خواهد شد. استفاده بيش تر از ۱۲% از اين عنصر ، مقاومت در برابر خوردگي قابل توجهي ايجاد مي كند و فولاد را در برابر اكسيد شدن مقاوم مي نمايد.
تنگستن: مقاومت به حرارت را افزايش مي دهد، بنابراين نقطه ذوبش بالاتر ميرود. همچنين مقاومت ساختاري فولاد را بهبود مي بخشد.

در مطالب بعدي به تاثير عناصر مختلف فولادي در مقاومت هاي كششي ، حرارتي ، خوردگي خواهيم پرداخت .

نوشته شده توسط FAEZEH | ۲ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۰۲:۳۶:۲۴ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |